موزیک داغ

گروه Queen (کوئین) یکی از مشهورترین و تأثیرگذارترین گروه‌های موسیقی راک در تاریخ است که در سال ۱۹۷۰ میلادی در لندن تشکیل شد. اعضای اصلی این گروه شامل فردی مرکوری (خواننده)، برایان می (گیتار)، راجر تیلور (درامز) و جان دیکن (بیس) بودند. صدای قدرتمند و اجرای نمایشی فردی مرکوری نقش مهمی در موفقیت این گروه داشت. کوئین با ترکیب سبک‌های مختلفی مانند راک، اپرا و پاپ توانست موسیقی منحصربه‌فردی خلق کند. یکی از معروف‌ترین آثار آن‌ها آهنگ «Bohemian Rhapsody» است که به دلیل ساختار متفاوت و خلاقانه‌اش شهرت جهانی پیدا کرد. از دیگر آهنگ‌های مشهور این گروه می‌توان به «We Will Rock You» و «Another One Bites the Dust» اشاره کرد.

Hans Zimmer (زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۷ در فرانکفورت) موسیقیدان، آهنگساز و تهیه‌کننده موسیقی اهل آلمان است. هانس زیمر قبل از مهاجرت به ایالات متحده، دوران آغازین فعالیت خود را در لندن سپری کرد و از دستیاران استنلی مایرز بود. او مسئولیت بخش موسیقی کمپانی فیلم‌سازی دریم‌ورکس را بر عهده داشته و خود نیز مؤسس کمپانی «محصولات نظارت از راه دور» است که آهنگسازان دیگری نیز در این کمپانی مشغول فعالیت سینمایی هستند. وی همچنین در پروژه مسترکلاس به عنوان مدرس موسیقی متن، تدریس می کند. آثار او به جهت تلفیق اصوات مدرن الکترونیکی با سازهای ارکستر سمفونیک قابل توجه است. زیمر برندهٔ چهار جایزه گرمی، دو جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزه اسکار است.

House of the Rising Sun یک ترانه سنتی موسیقی فولکلور است که گاه با نام Rising Sun Blues هم خوانده می‌شود. این ترانه از زندگی به خطا رفته در نیواورلئان می‌گوید؛ در بسیاری از نسخه‌ها خواننده همچنین خواهر و برادر یا والدین و فرزندان را ترغیب می‌کند که از سرنوشت مشابه خودداری کنند. موفق‌ترین نسخه تجاری، در سال ۱۹۶۴ توسط گروه راک انگلیس انیمالز ضبط شد، یک شماره یک در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا و همچنین در ایالات متحده و فرانسه بود. به عنوان یک آهنگ عامیانه سنتی که توسط یک گروه راک الکتریکی ضبط شده‌است، از آن به عنوان "اولین هیت راک فولک یاد شده‌است.

Ennio Morricone (متولد ۱۰ نوامبر سال ۱۹۲۸) آهنگساز، رهبر ارکستر و نوازنده ایتالیایی است. او از سال ۱۹۶۱ برای بیش از چهارصد اثر سینمایی و تلویزیونی موسیقی نوشته‌است. علاوه بر این، افزون بر صد اثر مستقل در زمینه‌های دیگری چون موسیقی برای ارکسترهای بزرگ یا مجلسی، کنسرتوهایی برای پیانو و دیگر سازها، آثار کرال و قطعاتی برای باله از دیگر ساخته‌های اوست. وی با کارگردانان بسیاری چون سرجو لئونه، برناردو برتولوچی، رومن پولانسکی، فرانکو زفیرلی، الیور استون، کوئنتین تارانتینو، جوزپه تورناتوره و پیر پائولو پازولینی همکاری داشته‌است. انیو موریکونه از سوی دولت‌های ایتالیا، فرانسه و مقدونیه نشان لیاقت دریافت کرده‌است.

Vangelis (ونجلیس)، آهنگساز افسانه‌ای یونانی و از بزرگ‌ترین پیشگامان موسیقی الکترونیک و نیو ایج در جهان بود. او با ترکیب نوآورانه سینث‌سایزر و سازهای کلاسیک، فضاهایی بی‌نهایت حماسی و احساسی خلق می‌کرد که مرزهای موسیقی مدرن را جابه‌جا کرد. شهرت جاودانه او بیشتر مرهون ساخت موسیقی متن شاهکارهای سینمایی نظیر «ارابه‌های آتش» (برنده جایزه اسکار)، «بلید رانر» و «۱۴۹۲: فتح بهشت» است. ونجلیس به دلیل شیفتگی به کیهان، سابقه خلق موسیقی اختصاصی برای ماموریت‌های فضایی ناسا و آژانس فضایی اروپا را نیز در کارنامه درخشان خود دارد. میراث هنری او به عنوان یکی از تاثیرگذارترین موسیقیدانان تاریخ معاصر، برای همیشه در حافظه شنیداری جهان ماندگار خواهد بود.

مایکل جکسون (Michael Jackson)، ملقب به «پادشاه پاپ»، یکی از بزرگ‌ترین، محبوب‌ترین و تأثیرگذارترین هنرمندان تاریخ موسیقی جهان است که با صدای منحصر‌به‌فرد و سبک اجرای بی‌نظیرش، مرزهای هنر را جابه‌جا کرد. او فعالیت خود را از کودکی آغاز کرد و در دهه ۸۰ میلادی با انتشار آلبوم افسانه‌ای «تریلر» (Thriller) به قله‌های شهرت رسید؛ آلبومی که همچنان عنوان پرفروش‌ترین آلبوم تاریخ موسیقی را در اختیار دارد. مایکل نه تنها با آهنگ‌های جاودانه‌ای همچون Billie Jean، Beat It و Smooth Criminal قلب میلیون‌ها نفر را تسخیر کرد بلکه با ابداع حرکات رقص خیره‌کننده‌ای مثل «مون‌واک» و ساخت موزیک‌ویدیوهای داستان‌گو، استانداردهای جدیدی در صنعت سرگرمی تعریف کرد.

Bang Bang (My Baby Shot Me Down) ترانه ای است که برای اولین بار توسط Cher در سال ۱۹۶۶ خوانده شد. این آهنگ توسط Sonny Bono برای شر نوشته و آهنگسازی شد. پس از اجرای اولیه، آهنگ توسط شر در قالب آلبوم The Sonny Side Of Cher انتشار یافت. این آهنگ به رتبه دو در چارت ۱۰۰ آهنگ برتر هفته در ایالات متحده آمریکا رسید. در سال ۱۹۶۷ Nancy Sinatra دختر فرانک سیناترا، اجرایی با تنظیم خود از این آهنگ ارائه کرد. در سال ۲۰۰۳ کوئنتین تارانتینو از اجرای نانسی سیناترا در تیتراژ ابتدایی فیلم بیل را بکش استفاده کرد. باعث مطرح شدن دوبارهٔ این آهنگ شد، به طوری که نسخهٔ سیناترا امروزه در میان مردم بیشتر از نسخهٔ اصلی محبوب شده‌است. در سال ۲۰۱۷ نیز دوباره این آهنگ توسط خواننده بریتانیایی Dua Lipa خوانده شد.

Brothers in Arms ترانه‌ای از گروه موسیقی بریتانیایی Dire Straits است که سال ۱۹۸۵ به عنوان آخرین ترانهٔ آلبومی به همین نام منتشر شد. این اثر سال ۱۹۸۲ مقارن با جنگ فالکلند سروده و سال ۱۹۸۴ ضبط شده‌است. نماهنگ هم‌رزمان با بهره‌گیری از تکنیک روتوسکپی و برهم‌گذاری تصاویر اجرای گروه و تصاویر جنگ جهانی اول، جایزه گرمی بهترین نماهنگ را در سال ۱۹۸۷ برای دایر استریتس به ارمغان آورد. دایر استریتس نام یک گروه راک انگلیسی است که بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۵ مشغول به فعالیت بود. مؤسس گروه مارک نافلر بود که به‌همراه برادر کوچکترش دیوید نافلر، جان ایلسلی و پیک ویترز اعضای تشکیل دهندهٔ گروه بودند. موسیقی آن‌ها را می‌توان بلوز راکی مانند جی‌جی کیل به‌شمار آورد که از سبک‌های جَز و کانتری تاثیرهایی گرفته و گاهی اوقات به سمت ساختار حماسی قطعات پراگرسیو راک تمایل دارد.

Masanori Takahashi  آهنگساز و نوازنده ژاپنی در ۴ فوریه ۱۹۵۳ در شهر تویوهاشی در کشور ژاپن به دنیا آمد. بعدها دوستانش نام مستعار Kitaro را برای وی برگزیدند. او در خانواده‌ای به دنیا آمد که پیرو مذهب شینتو بودند. پدر و مادر او هر دو کشاورز بودند. او از کودکی متوجه می‌شود که با دهقانان اطراف خود متفاوت است و همیشه در سرش صدای موسیقی می‌شنود. پس یک گیتار می‌خرد و بدون معلم و با روش سعی و خطا گیتارنوازی می‌کند. به گفته خودش او که هرگز معلم نداشته آموخته‌است که تنها به گوش‌ها و احساسات خود اعتماد کند. باورش دشوار است، ولی یکی از بزرگ‌ترین آهنگ سازان جهان سواد موسیقی به مفهوم کلاسیکش را ندارد.

Richard Clayderman متولد ۲۸ دسامبر ۱۹۵۳ در پاریس با نام اصلی فیلیپ پاژه نوازنده مشهور پیانو فرانسوی است. ریچارد کلایدرمن سبک کار خود را ترکیبی نو-رمانتیک از موسیقی کلاسیک و پاپ می‌داند. او سبک رمانتیک نوینی را با تلفیق موسیقی کلاسیک و پاپ ساخته و استاندارد جدید از اجرای پیانو را که برای اغلب علاقه‌مندان پیانو و حتی مبتدیان قابل اجراست پدیدآورده است. بسیاری از جوانان علاقه‌مندی شان به پیانو و موسیقی کلاسیک را مدیون آشنایی با موسیقی وی می‌دانند. در حقیقت موسیقی کلایدرمن همانند پلی موسیقی پاپ را به موسیقی کلاسیک پیوند زده، گرایش و درک موسیقی کلاسیک به ویژه موسیقی‌سازی را برای مردم دنیا آسان‌تر نموده‌است.