موزیک داغ

۱۰۰۱ آهنگی که قبل از مرگ باید بشنوید یک کتاب مرجع در زمینهٔ موسیقی است که در سال ۲۰۱۱ میلادی توسط انتشارات یونیورس منتشر شد. بخشی از این مجموعه، نوشته‌ها و اطلاعاتی را در مورد آهنگ هایی جمع‌آوری می‌کند که توسط گروهی از منتقدان موسیقی انتخاب شده‌اند تا مهم‌ترین، تأثیرگذارترین و بهترین‌ها در موسیقی عامه‌پسند از سال ۱۹۱۶ تا ۲۰۱۰ را معرفی کنند. این کتاب توسط رابرت دیمری، نویسنده و ویراستار انگلیسی که قبلاً برای مجلاتی مانند تایم اوت و وگ کار کرده بود، ویرایش شده‌است. علاوه بر ۱۰۰۱ آهنگی که برای شما دنبال کنندگان سایت موزیک داغ قرار دادیم، کتاب آن بصورت پی دی اف در این مجموعه موجود می باشد.

بخش اول این مجموعه موسیقی بی کلام سرخپوستی شامل سیزده آهنگ در سبک تلفیق موسیقی بومیان آمریکا با موسیقی امبینت و نیو ایج است. بخش دوم شامل پنجاه و چهار آهنگ در سبک موسیقی اصیل بومیان و طبیعت می باشد. شعر در فرهنگ سرخپوستان آمریکا بخش جداناپذیر موسیقی است که البته در زمینه هایی با موضوعات اساطیری و هنر رقص هم درآمیخته می شود. اجرای اشعار در مراسم آئینی مانند مراسم مرگ و میر و جشن دوران بلوغ و لالایی های کودکانه صورت می گیرد. مفاهیم شعر سرخپوستان به طبیعت نزدیک است و آنجا هم که پیرامون روح بزرگ سخن می گویند، بازهم به نیروی های طبیعی ارجاع داده می شود. یکی از سازهای معروف سرخ‌پوستان، «سیکو» نوعی فلوت و از سازهای محلی قوم اینکا است.

یک مجموعه موسیقی بی‌کلام و آرامش‌بخش سه قسمتی به نام Peace of Mind Music (موسیقی آرامش ذهن) می باشد. که توسط شرکت معروف «Real Music» در سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ میلادی منتشر شده است. این شرکت به طور تخصصی در زمینه انتشار موسیقی‌های سبک نیو ایج، مدیتیشن و آرامش‌بخش فعالیت می‌کند. این مجموعه برای رفع استرس، مدیتیشن، یوگا، زمان مطالعه، ماساژ درمانی و خواب راحت بسیار مناسب و پرطرفدار است. در واقع، زیبایی این مجموعه‌ موسیقی در این است که شما را با گلچینی از بهترین آثار هنرمندان مختلف در یک سبک خاص آشنا می‌کند.

این آلبوم شامل شصت تا از بهترین آهنگ های قدیمی سبک Disco می باشد. دیسکو گونه‌ای از موسیقی رقص و خرده‌فرهنگی‌ست که از باشگاه‌های شبانه دههٔ ۷۰ آمریکا نشأت گرفته‌است. از ویژگی‌های آن می‌توان به ریتم چهار ضربی، سنکوپ در باسلاین، استفاده از سازهای زهی، هورن، پیانوالکتریک، سینث‌سایزر و گیتار ریتم الکتریک اشاره کرد. ریشه‌های این گونه موسیقی مانند سایر سبک‌های موسیقی، به سختی می‌تواند در یک تعریف بیان شود. در سال ۱۹۷۰ میلادی، دی‌جی اهل نیویورک، دیوید منکیوزو، باشگاه لافت را تأسیس کرد؛ مجموعهٔ باشگاه‌های رقص خصوصی فقط مخصوص اعضا در شهر خودش که به عنوان پیشرو و آغازگر باشگاه‌های سبک دیسکو تلقی می‌شود. بسیاری معتقدند که نخستین آهنگ‌های دیسکو در سال ۱۹۷۳ عرضه شد ولی بعضی ادعا می‌کنند ترانه سول مکاسا از منیو دیبنگو در سال ۱۹۷۲ اولین اثر دیسکو است.

Ottmar Liebert گیتاریست و آهنگساز برجستهٔ آلمانی است که در سال ۱۹۵۹ میلادی در شهر کلن به دنیا آمد. او گیتار را از سن یازده سالگی شروع کرد و در هجده سالگی که در حال تکمیل دوره گیتار کلاسیک بود، عازم سفری طولانی به سمت آسیا و روسیه شد. اوتمار لیبرت به صورت گسترده سفر کرد و موسیقی سنتی این مناطق را فرا گرفت. لیبرت دارای سبک فلامنکو نو که ترکیب فلامنکو با جاز، موسیقی آرامبخش هندی و ژانرهای دیگر است، می‌باشد. در سانتا فه مکزیک، او خود را شیفته و مجذوب محیط آرام و هنری آنجا پیدا کرد، جایی که نیازی به فهماندن موسیقی به مردمش نداشت و آن‌ها خود به موسیقی علاقه‌مند بودند. در ابتدا اوتمار لیبرت فقط برای سرگرمی خودش گیتار می‌نواخت، اما دیری نگذشت که او را در رستورانهای محلی می‌دیدیم که در میان حضار مشتاق مشغول نواختن بود.

Vanessa Mae یک موزیسین بین‌المللی مشهور انگلیسی در زمینه‌های موسیقی پاپ و کلاسیک است که خصوصاً برای توانایی‌هایش در نواختن ویولن شهرت دارد. ونسا می از پدری تایلندی و مادری چینی در سنگاپور متولد شد. در حالی که چهار سال بیشتر نداشت، والدینش از یکدیگر جدا شدند و مادرش با مردی انگلیسی به نام گراهام نیکلسون ازدواج کرد و خانواده‌اش به انگلستان مهاجرت کردند. او در لندن بزرگ شد و به شهروندی انگلستان درآمد. ونسا می در سه سالگی پیانو و در پنج سالگی ویولن می‌نواخت. سبک موسیقی او به توصیف خودش، «ترکیب تکنو-آکوستیک ویولن» است، هم‌چنان‌که بسیاری از آلبوم‌های او به طرز مشخصی شامل سبک تکنو هستند.

آهنگ Don't Fear The Reaper اثری از گروه بلو اویستر کالت است که در سال ۱۹۷۶ میلادی منتشر شد. این ترانه را باک دارما، گیتاریست گروه نوشته‌ بود. نسخهٔ تک‌آهنگ «نترس فرشتهٔ مرگ» در زمان انتشارش در آمریکا موفق‌ترین اثر بلو اویستر کالت در آن کشور بود و به ردهٔ دوازدهم جدول صد آهنگ برتر بیلبورد هم رسید. در سال ۲۰۰۴ مجلهٔ رولینگ استون در رده‌بندی «پانصد آهنگ برتر همهٔ دوران» جایگاه ۳۹۷اُم را به این آهنگ اختصاص داد. آهنگ نترس فرشتهٔ مرگ یکی از آهنگ های محبوب ایستگاه‌های رادیویی کلاسیک راک برای پخش است و یکی از بخش‌های جدانشدنی کنسرت‌های این گروه می باشد.

آهنگ Annie's Song اثری عاشقانه است که جان دنور آن را برای اولین همسرش آنی مارتل خوانده‌است. این قطعه اولین بار در قالب تک‌آهنگی از آلبوم بازگشت به خانه در سال ۱۹۷۴ میلادی منتشر شد. آهنگ «ترانهٔ آنی» که میلت اوکان تهیه‌کننده‌اش بود فروشی بیش از یک میلیون نسخه داشت و به یکی از بزرگترین موفقیت‌های دنور تبدیل شد. این اثر در تابستان ۱۹۷۴ برای دو هفتهٔ متوالی صدرنشین جدول بیلبورد هات ۱۰۰ شد و سه هفته هم شمارهٔ یک جدول معاصر بزرگسالان بیلبورد بود. این آهنگ یکی از آثار محبوب برای مراسم عروسی است. به نوشتهٔ مجلهٔ پیپل «ترانهٔ آنی» احتمالاً مشهورترین بالاد عاشقانه‌ای است که جان دنور نوشته‌است.

موسیقی، زبانی است که برای انتقال احساسات نیازی به کلمه ندارد. در این میان، «موسیقی بی کلام غمگین» جایگاه ویژه‌ای دارد. این سبک از موسیقی، برخلاف نامش، همیشه باعث اندوه نمی‌شود؛ بلکه مانند یک پناهگاه امن، فضایی برای آرامش، تفکر عمیق و تخلیه هیجانی فراهم می‌کند. وقتی کلمات برای بیان احساسات کافی نیستند، نت‌های یک پیانوی آرام، ناله ملایم یک ویولن یا صدای حزن‌انگیز ساز دودوک می‌توانند مستقیماً با روح انسان ارتباط برقرار کنند. گوش دادن به این نوع موسیقی به ما کمک می‌کند تا با درونی‌ترین احساسات خود روبرو شویم، استرس‌های روزمره را رها کنیم و حتی برای مطالعه، نوشتن یا مدیتیشن تمرکز بیشتری داشته باشیم.

آهنگ The Partisan اثری از آهنگسار مشهور استرالیایی، میک گوردون است که در سال ۲۰۱۵ میلادی برای تیتراژ پایانی بازی ولفنشتاین ساخته شد همچنین ترانه این آهنگ را پرکینز خوانده است. Mick Gordon در سال ۱۹۸۵ میلادی در شهر مکای به دنیا آمد و فعالیت موسیقی خود را از سال ۲۰۰۲ آغاز کرد. او برای برخی از مشهورترین بازی‌های اول شخص آهنگسازی کرده است که از جمله بهترین آثارش: ولفنشتاین، پری و ایترنال را می توان نام برد. اولین نسخهٔ بازی Wolfenstein در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. داستان نسخه‌های آن در تاریخ جایگزین در جنگ جهانی دوم روایت می‌شود.